Liora’m…
Dün gittin. Daha dün buradaydın.
Buna alışmam, bunu kabullenmem beklenemez.

Sesin hâlâ kulağımda, gülüşün odanın içinde asılı kaldı sanki.
Şaka yapacaksın da birazdan kapıdan gireceksin gibi geliyor.
Ama gelmiyorsun.

Birlikte büyüdük biz. Aynı acılardan geçtik, aynı hayalleri kurduk.
Kardeşimdin sen. En yakınımdın.

Dün toprağa girdin belki ama içimde bir yer seninle birlikte kapandı.
Seni orada bırakamıyorum.
Seni bırakmak istemiyorum.

Liora…
Seni hep seveceğim.
Bu dünyada olmasan bile, benim dünyamda hep var olacaksın.