İki gün sonra o kafesin kapısı kapanacak ve herkesin zaten bildiği şeyi izleyecek. Karşımda duran adam yıllardır geçmiş başarılarının gölgesinde yaşayan yaşlı bir dövüşçü. Eskiden kim olduğu umurumda değil, bugün kim olduğu önemli.

Ben hızımın, gücümün ve açlığımın zirvesindeyim. O ise zamanla yarışıyor. İki gün sonra kafese girdiğimizde ona saygı değil, gerçekleri göstereceğim. Her yumrukta yaş farkını hissedecek, her saniyede neden bu sporun geleceğinin ben olduğumu anlayacak.

Bu bir rekabet değil. Bu, yeni neslin eski nesle ders vermesi. İki gün sonra kafesin ortasında onu döveceğim ve herkes bunun kaçınılmaz olduğunu görecek.